PO WOJNACH NAPOLEOŃSKICH

  Po wojnach napoleońskich Złotoryja była niewielkim miastem powiatowym pod względem znaczenia społeczno - politycznego. Do miasta przeniesiono urząd landrata, co spowodowało osiedlenie się wielu urzędników władz powiatowych oraz członków ich rodzin. Po Wiośnie Ludów powiat złotoryjski należał do powiatów o silnej emigracji. Wielu mieszkańców opuszczało go i wyjeżdżało do innych regionów państwa pruskiego i Niemiec w poszukiwaniu lepszych warunków życia. To wywoływało stałe zmniejszanie się ludności powiatu.

  PO I WOJNIE ŚWIATOWEJ

  Wybuch I wojny światowej spowodował kolejne straty w ludziach. Sytuacja zaczęła się zmieniać po kilku latach od zakończenia wojny.
W 1925 roku powierzchnia powiatu złotoryjskiego wynosiła 60 936,8 ha, a liczba mieszkańców - 53 954 (w tym 17 701 - 32,8% stanowiła ludność miejska).

W rezultacie zmian administracyjnych, które przeprowadzono w 1932 r. powierzchnia naszego powiatu uległa zwiększeniu o ponad 13 tys. ha. Zlikwidowano wówczas powiat świerzawski i przyłączono go do powiatu złotoryjskiego z miejscowościami: miasto świerzawa, Stara Kraśnica, Sokołowiec, Gozdno, Biegoszów, Lubiechowa, Janówek, Dobków, Wojcieszów, Chrośnica, Nowy Kościół, Rzeszówek, Rząśnik i Podgórki, z powiatu jaworskiego przyłączono natomiast gminy: Leszczyna, Ła�niki i Prusice.
Od powiatu złotoryjskiego odpadły tylko Siedliska, przyłączone do powiatu legnickiego. Powiat złotoryjski zajmował wówczas 84 106 ha i pod względem obszaru plasował się na 7 pozycji w rejencji legnickiej.
W roku 1937 liczył 71 578 mieszkańców i również utrzymywał się na 7 miejscu. W latach 1910-1925 strata migracyjna ludności z powiatu złotoryjskiego wynosiła 3,5 tys. osób, w latach 1925-1939 aż 7,4 tys. Liczby te dowodzą dalszego wyludniania się powiatu złotoryjskiego w okresie międzywojennym.

Landraci powiatu złotoryjsko-chojnowskiego w latach 1818-1945:
1818-1820 von Johuston und Krogelborn
1824-1839 Muller
1841-1848 von Elsner
1848-1851 Giuido von Skal (komisaryczny)
1852-1892 Ernst von Rithkirch und Trach
1892-1922 Maximilian Ernst
1923-1932 Gauglitz
1932 - dr Koch
1933-1934 dr Edmund Strunz
1935-1941 Erich Daluege
1941-1945 dr Hans von Studnitz


  PO 1945 ROKU.

Po II wojnie światowej powiat złotoryjski został włączony do państwa polskiego. W podziale Dolnego śląska powiat złotoryjski stanowił Obwód 31. Pełnomocnictwo do tworzenia polskiej administracji w powiecie otrzymał Antoni Skowron.
W 1945 roku utworzono w Złotoryi starostwo powiatowe i powiat złotoryjski w skład, którego weszły 3 miasta: (Chojnów, świerzawa, Złotoryja) oraz 6 gmin: (Krzywa, Nowy Kościół, Pielgrzymka, Rząśnik, Strupice i Zagrodno).

W 1945 ludność powiatu wynosiła około 27 tys osób. Zgodnie z ustawą z 1950 roku zniesiono starostwa, a jednolitymi organami władzy stały się powiatowe Rady Narodowe.

Podobny stan rzeczy utrzymywał się do roku 1975, gdzie w wyniku reformy w samorządzie terytorialnym zlikwidowano powiaty i wprowadzono dwustopniowy podział administracji (województwo - gmina), w miejsce trójstopniowego podziału (województwo - powiat - gmina).
Dopiero w roku 1998 ponownie powrócono do trójstopniowego podziału administracyjnego i utworzono po raz kolejny powiat złotoryjski.


Władze powiatu złotoryjskiego w latach 1945-1975:

Skowron Antoni   (Pełnomocnik Rządu) 1VI 1945-XII 1945
Herbut Franciszek   (Pełnomocnik Rządu) I 1946-17 IV 1946
Barski Franciszek   (Starosta Powiatu) 19 IV 1946-IX 1946
Jaśkiewicz Zygmunt   (Starosta Powiatu) X 1946-30 VI 1949
Pondo Henryk   (Starosta Powiatu) 30 VI 1949-26 X 1949
Dessau Aleksander   (Starosta Powiatu) 26 X 1949- 6 VI 1950
Przybylski Jan   (Przew. Prezydium PRN) 20 IV 1952
Hodowany Stanisław   (Przew. Prez. PRN) 20 IV 1952-3IX 1956
Przybylski Jan   (Przew. Prez. PRN) 3 IX 1956-5IX 1957
Trembulak Antoni   (Przew. Prez. PRN) 16 X 1957-30 VI 1964
Hodowany Stanisław   (Przew. Prez. PRN) 1 VII 1964-29 XII 1971
Przenzak Mieczysław   (Przew. Prez. PRN) 9 II 1972-15 XII 1973
Przenzak Mieczysław   (Naczelnik Powiatu) 15 XII 1973-13 VI 1975

(Na podstawie Dziejów Złotoryi opracował: Daniel Zamróz)